Pulpit

Łańcuch

Kwadrat

etap, czyli maszyna. Wiersze idą w kolejności, w której materiał przechodzi przez halę.

Romb

materiał, który fizycznie leży między maszynami. Każdy pokazuje się raz, po etapie, który go zrobił, i przed tym, który go zużyje.

Pusty romb

następny etap nie ma z czego pracować. To najpilniejszy sygnał na ekranie — za chwilę stanie maszyna.

Dosypywane

klej, sklejka, olejowosk. Nie płyną przez halę, dokłada się je na jednym etapie, więc nie są ogniwem łańcucha.

Liczby przy etapie

Kolejka

pozycje zamówień, które nie mają jeszcze karty tego etapu — z metrażem i liczbą zamówień.

Pracy w kolejce

ile dni roboczych (pon–pt) zajmie ta kolejka przy dotychczasowym tempie etapu. Powyżej 180 dni pokazujemy granicę zamiast liczby, w którą nikt nie uwierzy.

Wydajność

średnia z ostatnich 28 dni roboczych — ile etap faktycznie robi, a nie ile powinien. Normy system nie zna i jej nie zmyśla. Trend pojawia się dopiero po pięciu dniach z produkcją; wcześniej jedna karta przestawiłaby go o kilkadziesiąt procent.

Czas etapu

z godzin wpisanych na karcie. Różnica między nim a roboczogodzinami to czas, w którym robota stała.

Decyzje

Wąskie gardło

etap z największym zapasem pracy, nie z najdłuższą listą — inaczej etap z drobnicą wyglądałby na zakorkowany. Podajemy też, czy kolejka rośnie i który etap przejmie problem po odetkaniu tego.

Po terminie

termin już minął. To fakt.

Nie zdąży

prognoza: przy obecnym tempie etap nie dojdzie do tej pozycji przed jej terminem. Jeszcze da się uratować — dlatego liczone osobno.

Co puścić następne

najpilniejszy termin spośród pozycji, które da się zacząć: poprzedni etap zrobiony i materiał na stanie. Przy zablokowanych piszemy, czego i ile brakuje. Daty dostawy nie podajemy — system nie zna zamówień do dostawców.

Postoje

Trwający postój to wpis bez godziny zakończenia — po tym pulpit poznaje, że coś stoi teraz. Zamykaj go, gdy maszyna ruszy: dopiero wtedy powstaje czas stania i etap przestaje być czerwony.